In Rome bevinden zich meer dan zestig catacomben. Hun gallerijen strekken zich uit over honderden kilometers en bevatten tientallen duizenden graven. Men treft nog catacomben aan in Chiusi, Bolsena, Napels, in het oosten van Sicilië en ook in Noord-Africa.

De methode van ondergrondse gravingen was geen uitvinding van de christenen. De vervolgingen waren ook niet de oorzaak daarvan. De catacomben zijn eenvoudig algemene christelijke begraafplaatsen, aangebracht in de ondergrond.

De christenen maakten gebruik van een bestaande techniek, die ze op grote schaal ontwikkelden en uitbreidden in een netwerk van gangen met verschillende verdiepingen. Dit was een oplossing voor het probleem van de begraafplaatsen voor een grote christengemeenschap die zich steeds meer en meer uitbreidde. De snelle en enorme uitbreiding van sommige catacomben werd ook veroorzaakt door de verering van de martelaren die er begraven waren. Vele christenen verlangden begraven te worden in de nabijheid van de martelaren om zo hun tussenkomst te bekomen.

Duizenden pelgrims van overal uit de wereld bezoeken tegenwoordig de catacomben. Dit toont ongetwijfeld het belang aan. Wegens hun waardevolle rijkdom aan fresco's, opschriften, symbolen, etc. , worden de catacomben beschouwd als authentieke archieven van de primitieve kerk, die een illustratie geven van haar levenswijze en gebruiken, haar geloof en van de christelijke leer zoals die in die tijd werd voorgehouden, begrepen en beleefd.

De eerste christenen hebben hun leven en hun geloof niet in de ondergrond verborgen. Overal brachten ze getuigenis van hun geloof. Ze leidden een gewoon leven op familiaal gebied, op het werk , in de dagelijkse omgang met de medemensen. Maar het was in de catacomben dat ze de kracht vonden om te weerstaan aan veroordelingen en vervolgingen. Daar gingen ze God smeken om hulp, door tussenkomst van de martelaren.

De christenen uit de eerste eeuwen brachten een waar getuigenis van hun geloof in Christus. Velen van hen getuigden met hun bloed, zodat hun martelaarschap een punt van glorie is geworden in de kerk.

Ondanks het feit dat de catacomben tenslotte slechts begraafplaatsen waren, spreken ze tot het hart en de geest van de bezoekers in een stille en begrijpelijke taal. In de catacomben verwijst alles meer naar het leven dan naar de dood. Elke gallerij die de bezoeker doorloopt, elk symbool of om het even welke fresco's die hij ziet, de opschriften die hij onder ogen krijgt, alles brengt het verleden tot leven en geeft een boodschap van christelijk geloof.

Een bezoek aan de catacomben kan niet beperkt worden tot een toeristische bezienswaardigheid, of opgevat als een culturele en archeologische uitstap. In navolging van de talrijke bedevaarders uit het verleden zou een bezoek aan de catacomben een echte tocht van geloof moeten worden naar één van de historische monumenten die het leven en het martelaarschap van de Romeinse kerk in herinnering brengen.