WPROWADZENIE
dąc Via Appia, na odległości niespełna jednego kilometra od Bramy św. Sebastiana,
spotykamy: Kościółek "Quo Vadis", następnie katakumby Pretestata, św. Sebastiana
i dalej grobowiec Cecylii Metelli.
Po środku tego terenu archeologicznego, okalanego przez trzy drogi: Via Appia
Antica, Ardeatina i zaułek delle Sette Chiese rozciąga się "Kompleks Kalikstyński",
rozległy obszar ok. 30 ha, z czego ok. 15 ha to katakumby. łączna długość podziemnych
galerii-chodników, mających niekiedy cztery kondygnacje, wynosi prawie
20 km. Niezliczona ilość grobów, może z pół miliona.
Cały ten kompleks obejmuje kilka cmentarzy, które powstawały z biegiem czasu: Cmentarz św. Kaliksta i Krypty Lucyny, które złączyły się w jedno; następnie owe św. Sotery, św. Marka i Marceliana i Damazego, a wreszcie i ten Balbiny. Nas tymczasem interesują Katakumby św. Kaliksta, które należą do najznaczniejszych i największych spośród ok. sześćdziesięciu katakumb chrześcijańskich w Rzymie. Uważa się je za kolebkę chrześcijaństwa i archiwa Kościoła pierwotnego, ponieważ objaśniają jego życie , zwyczaje i obyczaje, wyznawane Credo i świadczą o męczeństwie.
Początki Katakumb św. Kaliksta sięgają połowy II wieku a miejscem ich był teren grzebalny należący prawdopodobnie do rodziny Cecylii. Z początkiem III wieku przeszły pod bezpośrednią zależność Kościoła w Rzymie.
Papież w. Zefiryn (199-217) zlecił opiekę nad tymi, będącymi u początków, katakumbami diakonowi Kalikstowi, aby nimi zarządzał w imieniu Kocioła. Miał on czuwać nad grzebaniem zmarłych, aby wszyscy wierni, a zwłaszcza ubodzy i niewolnicy mogli mieć godny pochówek. Wybrany na Papieża, Kalikst powiększył teren grzebalny, który od niego wziął nazwę i stał się oficjalnym cmentarzem Kocioła w Rzymie.pież św. Zefiryn (199-217) zlecił opiekę nad tymi, będącymi u początków, katakumbami diakonowi Kalikstowi, aby nimi zarządzał w imieniu Kościoła. Miał on czuwać nad grzebaniem zmarłych, aby wszyscy wierni, a zwłaszcza ubodzy i niewolnicy mogli mieć godny pochówek. Wybrany na Papieża, Kalikst powiększył teren grzebalny, który od niego wziął nazwę i stał się oficjalnym cmentarzem Kościoła w Rzymie.
Najstarszą część Katakumb św. Kaliksta stanowią: Krypta Lucyny, tzw. Rejon Papieży i św. Cecylii, gdzie zachowały się niektóre z najcenniejszych pamiątek tego miejsca (krypty Papieży i św. Cecylii i tzw. Nisze Sakramentów. Inne części Katakumb biorą nazwę od świętych Gaiusa i Euzebiusza (z końca III wieku), część zwana Zachodnia (pierwsza połowa IV wieku) i Liberiusza (druga połowa IV wieku).
