KRYPTA ŚW. CECYLII

Po lewej ścianie, w głębi otwiera się jedna wielka nisza, w której złożono sarkofag mieszczący ciało św. Cecylii, które pozostawało tu do roku 821, w którym to roku papież św. Paschalis I polecił je przenieść na Zatybrze do bazyliki jej poświęconej.
Statua della Martire S. Cecilia

Foto della cripta di santa Cecilia
© Pontificia Commissione di Archeologia Sacra

Statua, która znajduje się w Katakumbach jest kopią słynnej statuy Stefana Maderny (1566-1636), wyrzeźbionej w roku 1599, kiedy to dokonano rozpoznania zwłok świętej. Jej ciało zostało znalezione w takiej pozycji, w jakiej odtworzył są rzeźbiarz. Artysta chciał także uwidocznić cięcie miecza na szyi i ułożenie palców: trzy otwarte w prawej dłoni i jeden - w lewej. Zgodnie z tradycją święta chciała w ten sposób wyrazić swoją wiarę w Jedność i Troistość Boga.

Kryptę upiększono mozaikami i malowanymi obrazami. Z obrazów przechowały się do dotąd niektóre. Na lewej ścianie w pobliżu miejsca pochowania Męczenniczki, w górze widnieje jej wyobrażenie w postawie orantki. Na dole, w niewielkiej niszy, znajduje się obraz Chrystusa "Pantokratora" (Wszechmogącego), który trzyma Ewangelię. Obok zaś jest obraz św. Urbana, papieża i męczennika, współczesnego ze św. Cecylią, złączonego w męczeństwie ze Świętą. We wnęce świetlika można podziwiać krzyż pomiędzy dwiema owieczkami i postaci męczenników: Polikana, Sebastiana Kwiryniusza.
W krypcie zachowały się także liczne napisy. Do najważniejszych, ze względu na świadectwo wiary, należy napis Serptymiusza Frontone, senatora. Napis jest w języku greckim i datuje się go na III wiek:

"Ja Septymiusz Frontone, Senator Licyniana,
sługa Boży, tutaj spoczywam.
Nigdy nie będę żałował tego, także w niebie
i będę dziękował twemu Imieniu.
Oddałem mego ducha Bogu, przeżywszy 33 lata i 6 miesięcy".

Home Page