KRYPTA ŚW. CECYLII |
|
| Po lewej ścianie, w głębi otwiera się jedna wielka nisza, w której złożono sarkofag mieszczący ciało św. Cecylii, które pozostawało tu do roku 821, w którym to roku papież św. Paschalis I polecił je przenieść na Zatybrze do bazyliki jej poświęconej. |
![]() |
|
Foto della cripta di
santa Cecilia |
Statua, która znajduje się w Katakumbach jest kopią słynnej statuy Stefana Maderny (1566-1636), wyrzeźbionej w roku 1599, kiedy to dokonano rozpoznania zwłok świętej. Jej ciało zostało znalezione w takiej pozycji, w jakiej odtworzył są rzeźbiarz. Artysta chciał także uwidocznić cięcie miecza na szyi i ułożenie palców: trzy otwarte w prawej dłoni i jeden - w lewej. Zgodnie z tradycją święta chciała w ten sposób wyrazić swoją wiarę w Jedność i Troistość Boga.
Kryptę upiększono mozaikami i malowanymi obrazami. Z obrazów
przechowały się do dotąd niektóre. Na lewej ścianie w pobliżu miejsca
pochowania Męczenniczki, w górze widnieje jej wyobrażenie w postawie
orantki. Na dole, w niewielkiej niszy, znajduje się obraz Chrystusa "Pantokratora"
(Wszechmogącego), który trzyma Ewangelię. Obok zaś jest obraz św. Urbana,
papieża i męczennika, współczesnego ze św. Cecylią, złączonego w męczeństwie
ze Świętą. We wnęce świetlika można podziwiać krzyż pomiędzy dwiema owieczkami
i postaci męczenników: Polikana, Sebastiana Kwiryniusza.
W krypcie zachowały się także liczne napisy. Do najważniejszych, ze
względu na świadectwo wiary, należy napis Serptymiusza Frontone, senatora.
Napis jest w języku greckim i datuje się go na III wiek:
| "Ja Septymiusz Frontone, Senator Licyniana, sługa Boży, tutaj spoczywam. Nigdy nie będę żałował tego, także w niebie i będę dziękował twemu Imieniu. Oddałem mego ducha Bogu, przeżywszy 33 lata i 6 miesięcy". |