W Rzymie istnieje przeszło 60 katakumb, a ich podziemne korytarze liczą setki kilometrów i dziesiątki tysięcy grobów. Katakumby są także w Chiusi, Bolsena, Neapolu, we wschodniej Sycylii i w północnej Afryce.
System drążenia pod ziemią nie został wymy¶lony przez chrze¶cijan, ani prze¶ladowania chrze¶cijan nie były przyczyną jego powstania. Katakumby byly po prostu zbiorowymi cmentarzami chrze¶cijańskimi, drążonymi pod ziemią.
Chrze¶cijanie przejęli i zaadaptowali istniejącą już wcze¶niej techikę drążenia pod ziemią i rozwinęli ją na skalę niepomierną, tworząc rozległą sieć wielopoziomowych korytarzy. Ten sposób grzebania stanowił najlepsze rozwiązanie dla licznej wspólnoty, która ciągle się rozrastała. Do szybkiego i bogatego rowoju katakumb przyczynił się także żywy kult grzebanych w nich męczenników, gdyż liczni chrze¶cijanie nalegali, aby mieć grób w pobliżu ich czczonych szczątków, by w ten sposób zapewnić sobie ich wstawiennictwo.
Katakumby ze względu na swoje znaczenie, są dzisiaj odwiedzane przez tysięczne rzesze turystów z różnych stron ¶wiata. One to, ze względu na ich cenne dziedzictwo kuturalne: malowidła, napisy, rzeĽby, i inne, są uważane za prawdziwe archiwa pierwotnego Ko¶cioła, które dokumentują zwyczaje, obrzędy i naukę chrze¶cijan, tak jak była pojmowana, nauczana i praktykowana wówczas.
Pierwsi chrze¶cijanie nie chowali swej wiary, ani swego życia pod ziemię, lecz żyli życiem wła¶ciwym ogółowi ludno¶ci: w rodzinie, w społeczeństwie, w różnych rodzajach pracy, zatrudnienia i zawodu. Dawali ¶wiadectwo swej wiary wszędzie, ale katakumby były miejscem, gdzie owi bohaterscy chrze¶cijanie znajdowali siłę i podporę, by stawiać czoło wszelkim próbom i prze¶ladowaniom, gdzie w modlitwie wzywali pomocy Boga i wstawiennictwa męczenników.
Chrze¶cijanie pierwszych wieków dali przecudowne ¶wiadectwo Chrystusowi; wielu z nich aż do przelania krwi, tak że męczeństwo stało się chwalebnym znakiem rozpoznawczym Ko¶cioła.
Chociaż więc katakumby mimo wszystko stały się cmentarzami, to jednak przemawiają one do serca i do rozumu zwiedzających swoistym językiem, milczącym ale zarazem wielce wymownym. W katakumbach wszystko mówi bardziej o życiu niż o ¶mierci. Każdy przemierzany korytarz, każdy symbol lub malowidło lub odczytywany napis jakby ożywiają przeszło¶ć i dają ¶wiadectwo o wierze i o chrze¶cijaństwie.
A zatem zwiedzanie katakumb nie powinno sprowadzać się jedynie do turystycznej wycieczki, ani do celów pół artystyczno - pół kulturalnych, ale na wzór niezliczonych pielgrzymów z przeszło¶ci, odwiedziny katakumb powinny być rodzajem prawdziwej pielgrzymki wiary do jednego z historycznych zabytków najbardziej znaczącego dla życia i dla męczeństwa Ko¶cioła rzymskiego pierwszych wieków.