Poprzez przejście otwarte w głębi niszy A1 dochodzi się do tzw. Rejonu Papieża Milcjadesa, Rejon ten, wydrążony w drugiej połowie III wieku posiada wiele nisz i wnęk grobowych także wzdłuż korytarza.

Pierwszy z korytarzy jakim się przechodzi jest dość obszerny. Korytarz ten nieustannie służył w okresie odwiedzin grobów męczenników jako obowiązkowe przejście dla starożytnych pielgrzymów od Krypty Papieży i św. Cecylii do grobu papieża męczennika św. Korneliusza w Krypcie Lucyny.
Na lewej ścianie, na początku korytarza są widoczne pewne symbole: gołębica, dwa monogramy, ryba, kotwica, ptaszek gaszący pragnienie w naczyniu z wodą. Na rogu pierwszego po lewej stronie korytarza znajdują się dwie tablice dotyczące kapłanów "Julianus presbyter" i Presbyter in pace (Julian kapłan i Kapłan w pokoju).
Tuż za skrzyżowaniem korytarzy pod obszernymi świetlikami, na prawo w górę można zauważyć znaczącą tablicę z feniksem z głową w promieniach i z aureolą. Jak to już tłumaczyliśmy, omawiając symbole, feniks dla pierwszych chrześcijan symbolizował zmartwychwstanie ciała i narodziny do nowego życia boskiego.

Przypatrzmy się pierwszemu arcosolium, podobnie jak inne, ozdobionemu. W górze widoczna jest mała tablica Ireny, dziewczynki chrześcijańskiej przedstawionej jako orantka w pokoju niebieskim. Obok niej gołębica, wymowny symbol pokoju.

Nieco dalej, po lewej stronie znajduje się Krypta Ochłody, która służyła na spotkania modlitewne i na obrzędy dorocznego wspomnienia zmarłych. Wewnątrz przechowywane jest nakrycie monumentalnego sarkofagu w kształcie dachu krytego dachówkami, i stąd krypta ta od czasów de Rossiego zwana jest także Kryptą dachówki. Na przeciw niej otwiera się Nisza 4 Pór, symbolizująca ciągłość życia.
Na końcu korytarza, jeszcze przed bramą znajdują się dwie nisze: Nisza Akwiliny, z napisami: "Aquilina dormit in pace" (Akwilina spoczywa w pokoju).
Po prawej stronie znajduje się Nisza Sofronii, zwana tak od zmarłej, której imię dwukrotnie pojawia się w napisach na ścianie w głębi. Innym razem znów dwukrotnie imię to wyryte jest w pobliżu Krypty Papieży. Napisy te prawdopodobnie mówią o pewnym chrześcijaninie, który głęboko dotknięty utratą drogiej mu osoby, być może małżonki, zszedł do katakumb, by szukać ukojenia dla swego bólu. Przy końcu schodów wypisał takie oto życzenie: "O Sofronio, abyś mogła żyć ze swoimi". Dalej jeszcze napisał: "O Słodka Sofronio, ty zawsze żyć będziesz w Bogu" i niżej: "Tak, Sofronio, ty będziesz żyć". Jest to budujące świadectwo miłości małżeńskiej i wiary w zmartwychwstanie.
Po jednym zakręcie wchodzi się do korytarza W2. Po prawej stronie napotykamy Niszę Oceanu, nazwanej tak od mitycznej personifikacji morza namalowanego na stropie. Jest niewielkich rozmiarów, ozdobiony czerwonymi wstęgami, wyraziście wymalowanymi. Idaąc dalej, dochodzi się do korytarza, zwanego galleria decumana, czyli korytarza głównego, najdłuższego na całym cmentarzu, od którego wychodzą korytarze boczne, zwane "cardines".
Kilka metrów od schodów wyjściowych znajduje się Nisza Sarkofagów, które w górnej części mają przykrycie szklane i które zawierają trochę szczątków zmarłych.